Sıcacık bir aile ortamında neşeli bir sohbet eşliğindeki kahvaltıya beni uyandıran sabahın Rabbine hamd ediyorum.
Dünyanın bütün engellerini ortadan kaldırdığına inandığım şey mutlu bir aileye sahip olmaktır ve sonsuz şükrün sebeplerindendir.
Peki, dışarısı böyle miydi ya?
Kütüğünde adımın yazılı olduğu memleketim. Ekmeğini yediğim, suyunu içtiğim, havasını soluduğum vatanım.
Seçme ve seçilme hakkını kullandığım, seçim zamanlarında bol bol destek sözü aldığımız hatta fotoğraf karesine özellikle bastonumla beni almaya çalışan yöneticilerin olduğu ülkem…
Farklı olmadığımı hissetmek ve hissettirmek için kendimi yaşadığım şehrin sokaklarına atıyorum.
21 yaşıma kadar kusursuz gördüğüm şehrimin sokakları…  Meğerse ne kadar kusuru olduğunu engelli olduktan sonra görecekmişim.
Sadece engelsizler için tasarlanan hayat
Attığım her adım ne kadar kusuru ve engeli olduğunu gösterdi. Hiç önemsemediğimiz şeylerin aslında ne kadar önemli birer kusur olduğunu görmenin hüznünü yaşadım. Meğerse ben ve biz bütün sağlıklılar o ana kadar engelsizler için bir hayat tasarlamışız. Engellilerin en büyük engeli meğerse bizmişiz. Sağlıklı yaşadığım 21 senenin vicdan azabını belki 42 sene çekecek ve "Hepimiz birer engelli adayıyız" sloganı ile aslında engellileri yok sayan dünyanın en ucuz savunmasını yaptığıma pişman olacaktım.
21 sene hiç bir sorununu fark edemediğim şehrimin her adımımda karşıma çıkardığı engelleri vücudumun bütün zerreleri ile hissediyor ve adeta kendimden intikam alıyordum. Seke seke bindiğim otobüse yardım almadan binemez hale gelmiştim. Elimde bastonumla otobüsün şoförüne yardım etmesini rica ettiğimde duyduğum söz şehrimin bana ve benim gibi engellilere bakışını ortaya koyuyor ve bağrıma bir hançer gibi saplanıyordu:
"Sağlamı hallettik bir de engelli çıktı” (!)
Bu söze ne bir cevap verebildim ne de şikayet etmeyi düşündüm.
Otobüsün gidişini buruk bir şekilde izlerken 21 senelik sağlıklı yaşamımdan daha fazla sabırlı ve azimli olmam gerektiğini kavramıştım.
Aksi halde bu yanlışları düzeltmek noktasında en ufak bir ilerleme sağlayamayacağım ortadaydı.
Evimin yolunu yavaş yavaş adımlarken eskisi gibi hızlı değildim ama daha kararlı ve azimliydim.
Mutsuz olmamız için bu şehrin bizi sevmediğini düşünmek yeter ama bu engellerin kalkması için çabalayacak kadar güçlü ve ümitli olduğumuzun da bilinmesini isterim.
 
 
Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.
Avatar
Alper akdağ 2 hafta önce

Allah çıktığın yolda yar ve yardımcın olsun kardeşim biliyorum ki bir gün hedeflerine ulaşabileceksin muhakkak

Avatar
Ali ortucu 2 hafta önce

Ağzınıza sağlık inşAllah tüm insanlık olarak engel durumların önüne geçebiliriz

Avatar
Ali ortucu 2 hafta önce

Ağzınıza sağlık inşAllah tüm insanlık olarak engel durumların önüne geçebiliriz