Ne kadar çok özel ve önemli gün var değil mi hayatımızda. Hepsi kutlamamız, birbirimizi hatırlamamız için vazgeçilmez fırsatlar aslında. Klişelere rağmen her yıl birçok reklam, birçok paylaşımla beraber kutlamaya çalıştığımız, kimisi için aslında sadece araç olan, kimisine göre insanların birbiriniz hatırlaması için bir günden daha çoğuna ihtiyacımız olduğuna inandığı, kiminin telaştan unuttuğu özel günlerden belki de en özeli “Anneler Günü”

Hayatımızın mimarları diyebilir değil mi? Hatta daha birçok kıymetli sözcüklerle nitelendirebiliriz. Bizim için en iyisini düşünen, hep haklı çıkan, ilerlediğimiz yolda bizlere ışık olan, kız çocuklarının en büyük sırdaşı, erkek çocuklarının ilk aşkı ve vazgeçilmezleri bu hayatta sahip olduğumuz en kıymetli hazinemiz aslında annelerimiz.

Peki ya bir güne sığdırabilir miyiz koca hayatımızın mimarını, elbette sığdıramayız. Ama küçük jestler için bir fırsat adeta… Bu gibi özel günlerin tek avantajı bu sanırım.. Öyle bir yaşam telaşındayız ki bazen kendimizi bile unutuyoruz belki de bu günler bizlere hatırlama ve gönül alma fırsatı veriyor adeta… Elbette sevgimizi, ilgilimizi, yüzlerini güldürmeyi sadece bir güne sığdıramayız ama onlar için bu günü bütün yorgunluklarını, düşüncelerini ve telaşlarını bir kenara bırakıp sadece yüzlerinin güldüğü bir gün haline getirmekte bizim elimizde. Bir telefonla, evde bir işin ucundan tutup yardım etmekle, bir filme gitmekle, beraber bir yürüyüşle bile onlara zaman ayırarak aslında bizler için ne kadar kıymetli olduklarını, onlardan asla vazgeçemeyeceğimizi gösterebiliriz. Bizlerin mutluluğu ile mutlu olabiliyorken onlar, basit birkaç jestle bizde onların yüzlerini güldürebiliriz. Her şeyin en iyisi hak ediyorlar elbette hem de çok ama çok fazlasıyla. Öyle ki bu hayatta kıymeti hiç geçmeyecek, emeği unutulmayacak, yolda yürürken elimizden tutmaktan asla çekinmeyecek, bir canımız yansa onların ki bin yanacak tek insan annemiz. Hatalarımıza rağmen bizleri kabul edip kim sever ki bizi onlardan başka. Kıymetleri ve önemleri, özlemleri asla bitmeyecek olanlar onlar.

Bu günlerde bolca anneleri paylaşımlar olacak, sevgi sözcükleri buralardan yazılıp çizilecek, alınan birkaç hediye gözler önüne serilecek.. Adeta herkes sevgi gösterileri yapacak. Güzel yönü de var elbette fakat sadece buradan resimler paylaşmakla olmuyor elbette, duymadıktan göstermedikten sonra ne anlama gelir ki, onlarla ilgilenmedikten sonra muhabbet etmedikten sonra ne işe yarar yapılan birkaç paylaşım. Kıymet bilmeyi yahut sevgi göstermeyi sadece buralardan yapmayı öğreniyoruz ne acı… Üzücü tarafı da var derken bundan bahsediyorum işte. Sevginin nasıl gösterileceğini unuttuk, gönül almayı, ilgi göstermeyi unuttuk maalesef. Onları sadece buralardan yaptığımız paylaşımlar değil de cidden hatırlamak, bu kadar telaşın içinde aslında zaman ayıramadığımız için gönül almayı denemeli ve onlara zaman ayırmalıyız. Aldığımız hediyeler, çiçekler onların yüzlerini güldürür evet mutlu eder elbette fakat onlarla geçireceğimiz zaman, güzel muhabbetimiz onları daha da çok mutlu edecektir.

Annelik çok ama çok başka bir kavram. Annelik içgüdüsel bir olay deriz hep öyle değil mi? Erkeklerin babalığı sonradan öğrendiğini, anneliğin ise doğuştan geldiğine inanırız. İşte böyle bir kavramdan bahsediyorsak eğer sadece birkaç paylaşım ile gönül alamayız, zaman ayırmalı, sımsıkı sarılmalıyız…

Annelik duygusunu tatmayı bekleyenler, annesini kaybetmiş olanlar, annesi ile beraber olanlar herkes için bambaşka bir gün adeta… Özel bir gün, güzel bir gün… Fakat bu günlerde sevgilerimizi biraz daha düşünceli yaşamakta fayda var derim. Çünkü kimileri için bu gün acı bir gün, yokluğuna alışamadığı, kabul edemediği gerçeklerin olduğu bir gün, anıların olduğu, sarılamadığı için belki de ağladığı bir gün veya da kimilerinin özlemini duyduğu, derin içler çektiği bir gün öyle ki biraz daha dikkatli olmakta, düşünmekte fayda var elbette. Bizim sevincimiz, mutluluğumuz kimsenin acısını pekiştirmesin, bunu hiçbirimiz istemeyiz elbette.

Umarım bu günlerin haricinde de doyasıya sevgimizi gösterdiğimiz, sarıldığımız, sohbet edip güldüğümüz, derdimizi anlattığımız veya dertlerini dinlediğimiz zamanlarımız vardır. Bunca şeyi hak eden insanları bir güne sığdıramayız çünkü…

Onlar hep yaşasın isteriz, yanımızda olsun isteriz öyle değil mi? Ondandır ki tek gün sığdırmayalım. Her günü özel kılalım… Çünkü bizim dileklerimiz bile “annelere ömür biçilmesin” cümlesiyle başlamıyor mu? Onlar hep bizle olsun istiyoruz, yanımızda, yakınımızda olsun istiyoruz fakat çoğu zamanda sevgimizi göstermekten geri duruyoruz. Belki de hatayı burada yapıyoruz. Kaybetmeden değerlerini bilerek yaşamak umuduyla…

Tüm annelerin anneler günü kutlu olsun, onlar hep bizlerle olsun…
 
Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.