Abdurrahim DURMUŞ: Görev Biter, Hizmet Bitmez
Ünal TAYFUR
Bazı hayatlar vardır ki, takvimdeki tarihlerle sınırlı değildir; görevden ayrılmakla sona ermez. Abdurrahim Durmuş hocamızın hikâyesi tam da böyledir. 1961’de Yozgat’ın Akdağmadeni’nde doğan Durmuş, İmam-Hatip Lisesi ve Erciyes üniversitesi İlahiyat Fakültesi’nde aldığı eğitimle din hizmetine adım atmış, bu adımı ömrünün sonuna kadar taşıyacağı bir sorumluluk bilinciyle pekiştirmiştir.
Onun yolculuğu, Anadolu’nun köylerinden Avrupa’nın merkezlerine uzanır. 2005-2009 yılları arasında Lyon’da Din Hizmetleri Ataşeliği ve DİTİB Yönetim Kurulu Başkanlığı görevini üstlendiğinde, gurbet ellerde yaşayan Müslümanların dinî ihtiyaçlarına cevap vermekle kalmamış, aynı zamanda kimliklerini korumaları için bir sığınak olmuştur. Bu dönemde sıkça dile getirdiği bir hakikat vardı: Din eğitimi, sadece bilgi aktarımı değil; aidiyet, kimlik ve ahlak kazandırma sürecidir.
Durmuş’un hizmet anlayışı, “Din görevlisinin emeklisi olmaz” sözünde özetlenir. Ona göre din adamı, makamdan bağımsız olarak toplumun manevi yükünü taşır. Anadolu'nun birçok ilçesinde müftülük ve Tekirdağ İl Müftü Yardımcılığı görevlerinde de aynı çizgiyi sürdürmüş; Kur’an kurslarındaki eksiklikleri gidermeye, din eğitimindeki yanlışları düzeltmeye gayret etmiştir. Her yerde, ehil olmayan davranışlara karşı duruş sergilemiş, görevini hakkıyla yapmanın sorumluluğunu taşımıştır.
05 mayis 2026’da resmî olarak emekli olsa da, Durmuş’un kalemi ve gayreti hâlâ sahadadır. O, din eğitiminin toplum üzerindeki etkilerini tartışmaya, eksikleri tamamlamaya ve Müslümanlara hizmet etmeye devam etmektedir. Evli ve üç çocuk babası olan Durmuş, hayatıyla bir nesle şu mesajı vermektedir: “Görev biter, ama hizmet bitmez.”
Bugün biz Abdurrahim Durmuş’un hikâyesini hatırlatmakla, aslında bir nesle sorumluluk bilincini hatırlatmaktayiz. Çünkü toplumun manevi direkleri, makamdan değil, samimiyet ve ihlastan güç alır. Durmuş hocamızın hayatı, bu gerçeğin canlı bir örneğidir.
---
