Erdemli Siyaset
Ünal TAYFUR
Şerefe kalkan bardaklar, şeref vermez şerefsize…
Abdurrahim Karakoç’un bu dizesi, aslında kelimelerin ve değerlerin nasıl boşaltıldığını anlatan kısa ama güçlü bir ders gibidir. Çünkü şeref, bir kadeh kaldırmakla, bir unvan vermekle kazanılmaz; insanın özünde, karakterinde ve davranışında vardır.
Bugün çevremizde sıkça görüyoruz: Hak etmediği halde “beyefendi” ya da “hanımefendi” diye anılan insanlar… Oysa kelimeler, ancak hak edenlerin üzerinde anlam bulur. Bir siyasetçi yalan söylüyorsa ona “sayın” demek, aslında dilin ve kültürün en büyük ihaneti değil midir? Çünkü siyaset, özü itibarıyla namuslu bir söz verme ve o sözü tutma sanatıdır.
Ne yazık ki bizde politika ile siyaset birbirine karışmış durumda. Politika, fikir üretme ve tartışma biçimidir; siyaset ise doğrular üzerinde söz söylemek ve onu bir borç bilip yerine getirmektir. Siyaset bir okuldur, onurlu insanların vatana borcunu ödeme biçimidir. Ancak dürüst ve şahsiyetli insanlar siyasetten uzak durdukça, sahneye ehliyetsiz kişiler çıkıyor. Bu da ülkeyi sıkıntıya sürüklüyor.
Milletin ihtiyacı olan şey, gerçekten Allah rızası için iş yapan, sözünde duran, erdemli siyasetçilerdir. Bilim insanlarımız, kabiliyetli gençlerimiz, yetişmiş şahsiyetlerimiz siyasette yer bulmalı. Çünkü bu ülkenin geleceği, yalansız ve riyasız bir siyasetle şekillenecek.
Kelimelerin itibarı, siyasetin onuru ile birleştiğinde toplum nefes alır. Aksi halde, şeref vermez şerefsize…
