Gurbette Bayram
Ünal TAYFUR
Bayramlar, memleketten uzak yaşayan Müslümanlar için sadece bir dini vecibe değil; aynı zamanda özlemin, kardeşliğin ve iman imtihanının en canlı hatırlatıcısıdır.
Ramazan Bayramı’nda sabırla ve paylaşmayla, Kurban Bayramı’nda ise fedakârlık ve cömertlikle Rabbimizin huzuruna çıkıyoruz.
Gurbette bayram, çoğu zaman memleketteki bayramların hatırasıyla yoğrulur: çocukların bayram namazına götürülmesi, aile büyüklerinin ellerinin öpülmesi, temiz elbiseler giydirilmesi… Bunlar, kimliğimizi ve aidiyetimizi diri tutan en kıymetli geleneklerdir.
Bazı kimseler, kurbanlarımızın Afrika’ya, Asya’ya veya dünyanın başka köşelerine gönderilmesini sorguluyor. Oysa Kur’an-ı Kerîm’de “Müminler ancak kardeştir” (Hucurât, 49/10) buyuruluyor. Bu ayet, bizlere kardeşliğin sınır tanımadığını hatırlatıyor. Memlekette fakir yok demek doğru değildir; fakat İslam’ın kardeşlik anlayışı sadece kendi ülkemizle sınırlı da değildir. Bir lokmayı paylaşmak, bir sofrayı bereketlendirmek, dünyanın öbür ucundaki mazlumun duasına ortak olmak, Müslüman’ın gönül genişliğini gösterir.
Sevgili kardeşlerim, sizler gurbette bayramı yaşarken belki memleketin sokaklarını, bayram sabahı ezanlarını, anne babanızın ellerini özlüyorsunuz. Ama unutmayın ki bayram, bulunduğunuz yerde de yaşatılabilir. Çocuklarınıza bayramı hissettirmek, komşularınızla bayramlaşmak, ihtiyaç sahiplerine el uzatmak…
İşte bunlar, bayramı bayram yapan değerlerdir.Hz. Peygamber (s.a.v.) “Müslüman, Müslüman’ın kardeşidir; ona zulmetmez, onu düşmana teslim etmez” (Buhârî, Mezâlim, 3) buyuruyor.
Gurbette bayram, bu hadisin en güzel tefsiridir: uzaklarda olsanız da ümmetin bir parçası olduğunuzu hissetmek, kardeşliğin sıcaklığını yaşamak.Bayram, Ramazan’da sabırla; Kurban’da fedakârlıkla imtihan olduğumuz bir vakittir. Siz gurbette yaşayan kardeşlerimiz için ise bayram, hem Allah’a kulluğun hem de memlekete duyulan özlemin bir hatırlatıcısıdır
