Güvenmek

Güvenmek, insan hayatının en temel ihtiyaçlarından biridir. Huzurun, düzenin ve toplumsal barışın kaynağı güven duygusudur. İnsan, yaşamının her safhasında güvene ihtiyaç duyar: alışverişte, komşulukta, aile ilişkilerinde, dostlukta ve sır paylaşımında. Güven, yalnızca bir duygu değil, aynı zamanda bir ahlak ölçüsüdür.

Alışverişte güven, esnafın dürüstlüğüyle başlar. Satıcının müşteriyi aldatmaması, kazanç uğruna hileye başvurmaması, güvenin en somut örneğidir. Komşulukta güven, çocuklarımızı, evimizi, sırlarımızı emanet edebileceğimiz bir dost bulabilmektir. İnsan, sıkıntılarını paylaşırken güvenilir bir omuz arar; sırlarını ancak emin olduğu kimselerle paylaşır.

Güvenilir insan olmak, erdemli ve şahsiyetli bir kişiliğin en önemli göstergesidir. Dürüstlük, erdemlilik, "adam gibi adam" olmak, güvenin kapsadığı değerlerdir. Eskiler "adam olmak" derken, güvenilirliği, doğruluğu ve ahlaklılığı kastederlerdi. Mahalledeki davranıştan aile içindeki tutuma, alışverişten dostluk ilişkilerine kadar her yerde güvenin izi vardır.

Dünya güven üzerine kuruludur. Eşler arasında güven kaybolduğunda evlilikte huzur da kaybolur. Güvenin yitirilmesi, bir merminin namludan çıkması gibidir; geri dönüşü yoktur. Büyüklerimiz, "Güven bir mermi gibidir, yatağından çıkarsa geri dönmez" derler. Bu söz, güvenin ne kadar kıymetli olduğunu anlatır.

Güvenmek, zor kazanılan ama kaybedildiğinde geri getirilemeyen bir değerdir. Mutluluk gibi bir mükâfat, huzur gibi bir armağandır. İnsan, güven duyduğu yerde huzur bulur; güven kaybolduğunda ise her şey anlamını yitirir. Bu yüzden güvenmek, hayatın en büyük erdemlerinden biri olarak korunmalı ve yaşatılmalıdır.