Önce Kendimizi Eğitelim
Ünal TAYFUR
Toplumun her köşesinde aynı yakınmaları işitiyoruz: “Gençler saygısız oldu, ders çalışmıyorlar, akran zorbalığı aldı başını gidiyor.” Uzmanlar ekranlarda uzun uzun anlatıyor, “Çocuklara şöyle davranın, böyle yaklaşın.” Ama kimse dönüp de yetişkinlere bakmıyor. Oysa çocuk, gözünü açtığı andan itibaren en yakınındaki yetişkinleri izler; onların sözlerinden çok davranışlarını örnek alır.
Hz. Ali’nin şu sözü meseleyi özlü biçimde ortaya koyar: “Birilerinin yanında nasihat etmek nasihat değil, hakarettir.” Çocuklara sürekli öğüt vermek yerine, onların gözünde örnek olmak gerekir. Çünkü öğüt, davranışla desteklenmediğinde ters etki yaratır, nasihat olmaktan çıkar, incitici bir baskıya dönüşür.
Bir atasözümüz ise bu gerçeği daha da berraklaştırır: “Çocukları eğitmeye uğraşmayın, kendinize eğitim yeter.” Çocuklara sürekli ders vermek yerine, önce kendi hayatımızı düzeltmek gerekir. Kitap okumayı öğütlemek yerine kitap okuyan bir anne-baba görmek, yalan söylemeyi yasaklamak yerine dürüstlüğü hayatında ilke edinmiş bir öğretmenle karşılaşmak, kul hakkı yememeyi nasihat etmek yerine adaletli bir esnafla alışveriş yapmak… İşte bunlar çocukların gerçek eğitimidir.
Bugün gençliğin aymazlığından şikâyet edenler, aslında kendi aymazlıklarının aynasını seyrediyor. Çünkü çocuklar, toplumun küçük birer yansımasıdır. Biz ne isek onlar da odur. Eğer biz kendimizi düzeltmezsek, onların düzelmesini beklemek beyhude bir çabadır.
O halde yapılacak iş bellidir: kendimizi düzeltelim. Önce biz örnek olalım. Çocuklarımızın gözünde güvenilir, adil, çalışkan, merhametli insanlar olalım. Onlar zaten bizi izliyor, bizden öğreniyor. Nesillerin geleceğini kurtarmak için önce bugünün yetişkinleri kendini eğitmeli ve örnek olmalıdır.
---
