Bayrak Sevgimiz: Hürriyetin Adı, Vatanın Şerefi

Türk özgürdür.
Türk hür doğmuştur, hür yaşar ve asla esaret altına girmez.
Bu, sadece bir söz değil; binlerce yıllık Türk tarihinin imanla ve kanla yazılmış kaderinin özetidir.

Bayrak, Türk için bir kumaş parçası değildir.
Bayrak; hürriyetin adı, vatanın şerefi, milletin namusu ve Allah’a bağlılığın sembolüdür.

Türk bayrağının rengi aldır.
Bu al renk; Malazgirt’ten Çanakkale’ye, Sakarya’dan Dumlupınar’a kadar vatan toprağına düşen şehit kanlarının rengidir.
Hilal, İslam’ı ve Allah’a imanı; yıldız, milletin aydınlık istikbalini temsil eder.
Bu semboller rastgele değil; bir inancın, bir medeniyetin ve bir ümmet bilincinin özüdür.

Türkler için bayrak, çok eski çağlardan beri vatanın ve özgürlüğün sembolü olmuştur.
Göktürklerden Selçuklulara, Osmanlı’dan Türkiye Cumhuriyeti’ne kadar Türk devleti neredeyse, bayrak orada dalgalanmıştır.
1071 Malazgirt Zaferi ile Anadolu’ya dikilen bayrak, İslam yurdu olan bu topraklara vurulan ebedî mühürdür.

Türk bayrağı asla yere düşmemiştir.
Düşürüldüğü yerde, bir Türk evladı onu yerden almış; gerekirse canıyla yeniden göndere çekmiştir.
Çünkü Türk’te bayrağı yere düşürmek zillet, bayrağı kaldırmak hürriyettir.
Bayrağı indirmeye kalkışan el, sadece millete değil, Allah’a emanet edilen vatana da uzanmış olur.

Bu ruhu en gür sesle haykıran ise İstiklal Marşı’dır.
İstiklal Marşı şairimiz Mehmet Âkif Ersoy, bu milletin imanını, vatan sevgisini ve İslam ahlakını dizelere nakşetmiştir.

“Ben ezelden beridir hür yaşadım, hür yaşarım,
Hangi çılgın bana zincir vuracakmış? Şaşarım!”

Bu dizelerde Türk’ün karakteri vardır.
Zinciri kabul etmeyen, esareti reddeden, hürriyeti imanla yoğuran bir milletin sesi vardır.

“Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak.”

Bu mısra, bayrak düştüğünde vatanın düşeceğini bilen bir şuurun ifadesidir.
Bayrak varsa vatan vardır; vatan varsa millet ve İslam vardır.

Türk için vatan sevgisi ve bayrak sevgisi, Allah sevgisiyle yoğrulmuştur.
Bu sevgi ne tehdit ile ne zulümle ne de zamanla yok edilebilir.
Çünkü bu sevgi; imanla, şehadetle ve tarih şuuru ile beslenmiştir.

Vatan için şehit olmak, Türk milletinde bir son değil; Allah katında bir şereftir.
Bayrak için can vermek, hem vatana hem dine sadakatin en yüce mertebesidir.

BAYRAK SEVGİSİ

Bayrak, Türk’ün yüreğinde atan hürriyet nabzıdır.
Nerede bir Türk ve Müslüman yurdu varsa, orada bir bayrak dalgalanır.
Anadolu’da al bayrak, Doğu Türkistan’da gök mavi;
Azerbaycan’da üç renk, Orta Asya bozkırlarında ay ve yıldız…

Her biri ayrı renkte, her biri aynı soydan.
Her biri aynı kıbleye yönelmiş, aynı Allah’a iman etmiş milletlerdir.

Bayrak; vatandır, namustur, hürriyettir.
Yere düşmez, düşürülemez.
Düşerse, onu kaldıracak imanlı bir Türk mutlaka vardır.

Türk milleti ve İslam var oldukça,
Bu bayraklar dünya haritasında
Hürriyetin, imanın ve şehadetin nişanesi olarak dalgalanmaya devam edecektir.