Bir mesele sorulduğunda 'bu Kur'an'da var mı?' diye sorulmaz, 'bu İslam'da var mı?' diye sorulur.
Zira İslam, hem Kur'an'dır, hem hadistir, hem icma-i ümmettir, hem de kıyas-ı fukahadır.
Hak mezhebler ise dinin uygulama sahalarıdırlar. Mezheb ne söylüyorsa tamamen ayet, hadis, icma ve kıyas-ı fukahadır. Mezheblerden hakkında icma oluşmus dört ana yol meşhurdur. Hanefi, Maliki, Şafi ve Hanbeli... Mezheb denilirken bunlar kast edildi.
Bu hak mezheplere uymayanlar, kafalarındaki İslam sandıkları ama İslam ile alakası olmayan sakat bir anlayışa uyarlar demektir. Her birinin kafasında birbirine benzemez ve alakasız her mezhepsiz kadar mezhep...
O sayısız mezheplerin tek ortak özelliği ise, onlarda
ya Kur'an eksiktir, ya hadis, ya icma ya da kıyas-ı fukaha...
İlla biri eksiktir ve eksikliği nefisleri ile doldururlar.
Hep derler ya: 'Allah'ın ayetleri yetmez mi bize?' Bu haddizatında çok doğru bir sözdür; ama o apaçık ayetlerin üzerine bizim daha iyi anlamamız için bir mezhep tanımazın edeceği bir gram söz ile dahi aslında o da mezhebini kurmuş demektir.
Bize izin verilsin ayetleri hadisleri onların dar ve kısır algısı üzere değil de ' Bana uyanların yoluna uyun - Lokman 15' ayetini onlardan daha doğru anladığını düşündüğümüz daha başka tanıdığımız/dinlerine şahitlik edebileceğimiz zatların algısı üzere anlamaya çalışalım.
Buna hakkımız var mı acaba?
Yoksa mecbur muyuz Kur'an'ı özellikle tanımadığımız onların anladığı gibi anlamaya?
Ayrıca sadece Kur'an diyenler, Kur'an ile kifayet etmiyorlar maalesef, anlayışlarını Kur'an ayetlerini siper edinerek dayatmaya çalıştıkları inkar edilmez bir gerçekliktir. Bunun tek ve yeterli delili ise: Ayetleri ifadeden hemen sonra yaptıkları yorumlardır.
Eğer bir yerde yorum varsa, mezhep de var demektir.
Dinini diyanetini tanımadıklarımızın yorumuna tabi olmak zorunda olmadığımızı deklare etmek isterim.
Zira Allah Teala bize apaçık Kur'an ayeti ile emretmiştir mezhep imamlarımıza uymamız gerektiğini:
“Bana uyanların yoluna uyun” Lokman 15
Bu dahi Kur'an'dan mezhep kabul etmeyenden farklı olarak bizim anlamamız gerekendir.
“Kim, kendisine hidayet (doğru yol) besbelli olduktan sonra peygambere karşı çıkar, müminlerin yolundan başkasına uyarsa, onu yöneldiği yolda bırakırız ve cehenneme sokarız. Orası ne kötü bir varış yeridir.” Nisa 115
