“Küfr ile belki amma zulm (adaletsizlik) ile paydâr kalmaz memleket.” Nizam ul Mülk (Nizam-ül mülk’ün idare teorisinde “adalet” olmazsa olmaz bir şart olarak takdim edilir.)
“Güzel zamanlar adil hükümdarların hüküm sürdüğü zamanlardır. Adalet hâkim olunca ihsan da hâkim olur. Nitekim adaletin olduğu yerde civanmertlik de vardır.” Nizam ul Mülk
“Zulüm (adaletsizlik) devlete, nankörlük, nimete zeval (son) verir.” Nuşirevan-ı Adîl
İngiliz Kralı 8. Henry’nin Başyargıcı olan Thomas MORE Utopıa adlı eserinde “Bir devletin gelişmesi de, yıkılması da o devleti yönetenlerin ve hâkimlerin elindedir.”
“İyiler giderler, güzel âdetleri kalır. Kötülerden geriye ise zulüm (adaletsizlik) ve kötülük kalır.” Mevlana Celâlettin-i Rumî
Hakimi, hükmün mütemmim cüz'ü; ya da hakkaniyetin turnusolü kabul eden muhakeme sistemleri, sonuçta özünde sadece bir insana bu kadar değer yüklemesi yapılmasının hakkaniyete hakaret olduğunu fark edemeyecek kadar sağduyu yoksunu oldukları için yanılgı içinde yanılgı üretmeyi otomatiğe bağlamışlardır.
Hakim, adaletin kökü değildir.
Hakim, doğrusu sadece diri adalet algısının aynası mesabesinde bir görünüm arz etmelidir.
Yasanın, toplumun üç adım gerisinden geldiği coğrafyalarda, kürsüdekinin üç adım atlama uzmanı olmasını beklemek ve adaletin şahsında tecellisini ummak safdilliktir.
Hakim, adaleti tesis eden değildir.
Hakim, adalet testisi de değildir.
