Üç boyutlu resimler var. İlk bakışta fark etmediğimiz; ama dikkatli şekilde küçük bir gayret ve bakış farklılığı ile baktığımızda ise derinde yeni bir boyutunu keşfettiğimiz resimler....
O boyut o resimde hep vardı aslında...
Her boyut ile bakabilen olmadıkça da neyi gördüğümüzü bilemiyoruz.
Biz her boyut ile görmeyi başaramayabiliriz belki; ama o resimlerde olduğu gibi, göremediğimiz, görmediğimizi yok saymamıza sebep olmamalı...
Sadece baktığımızca görüyoruz.
Göremediğimizi idrak edebilsek bir de...
İnkar hep burdan olmuyor mu?
Görmediğimizi inkar...
İdrak edemediğimizi yok sayma hasleti...
O görsellere bakanlardan kimi, gizli ögeyi hemen görüyor, kimi uğraşıyor görüyor, kimi de hiçbir zaman göremiyor...
Bu görmek veya görmemek, esasta bir kemalat veya noksanlık emaresi değil, tamamen perspektif ve dikkatli bakma işi...
Göremeyen için bunun anlamı nedir?
Orada bir şey yok!
Göremeyenin 'yok' demesi, o orada var ise nedir?
Hükümsüz!
Çünkü var!
Reddetmesi reddedilir ve ısrar ederse komik duruma düşer!
İlk bakışta görünmeyen; ama derûnuna vakıf olununca fark edilen üç boyutlu resimlerden yola çıkarak tefekkür gerekiyor.
Neyi tastamam görebiliyoruz da;
'yargılıyor' ve
'anladım' diyebiliyoruz...
Koskoca Erciyes’in bile Develi tarafı bir türlü, Kayseri tarafı başka türlü…
Ahmet, Mehmet için bir türlü, Mahmut için başka türlü…
Dar bakışı ile tahlil ve muhakeme iddiacısı yargıçlığı terk ettiğince rahata erer…
