Sen yıllarda yazarsın da;
anlarda okurlar seni...
anlarda okurlar seni...
Satır aralarını okumasını bilenler,
sadırlarını açacak ve dolduracaklardır...
sadırlarını açacak ve dolduracaklardır...
*
Bir insanın kafası ve kalbi aynı programa bağlı değilse, ya kalp ya da kafa zamanla vitesten atıyor.
Kalbi merhameti, kafası zulmü öngören birinin fiili hem kendini hem civarını sıkıntıya sokacaktır.
Vermeyi seven biri, verdiğinin tanrısı neden olur diye sorulursa; bundandır...
Kalbinde semavî iman olanın kafasında beşerî felsefe varsa bu da onu zora sokuyor.
Kafa ve kalp uyumu önemli...
Referans noktalarının uyumu önemli...
Ağız tadı önemli...
Mutsuzluk bulaşıcıdır ve kanserden daha tehlikelidir.
*
Mevzu dönüp dolaşıp, kişinin iradesini tahakkümden yana kullanmasına dayanıyor.
Akışına izin vermek yaşamın çok zor...
Müdahale/ler yağmur damlası gibi.
Bir gök varsa, yer illa çeker gücünce...
Biri düşsün yeter ki...
*
Gözüne batıyor...
Bir zengin o...
İnce kalıp ustası...
Gözüme batmaması gözüne batıyor...
Halbuki allâme-i cihan ol; bana ne!
Ben yoksam
ve sen...
Zenginliğinin katır yükünden farkı ne?
Katır, yükten soyununcaya kadar...
Yön vereninin üstüne attığını ot için taşımaya şartlı o garîb, yük üstünden düşene kadar mağrur olsa ne yazar?
*
Dizilerde, filmlerde, magazin programlarında, açık oturum, tartışma arenaları, vaaz kürsüleri, kahvehane köşeleri, gazete manşetleri, tuvalet kapılarında mesajlar…
Bak evladım…
İyi dinle dostum…
Dikkat et kardeşim…
Bu budur; şu şudur...
Hocası, abisi, bir bileni, atanı tutanı, sallayanı uçuranı, hakimi, avukatı, tırışkadan zerzevatı, kodumu oturtanı bu kadar çok ey bu milletin evlatları!
Kendi halimde kendime yazan biriyim. Okuduklarında mesaj gördüğün ne varsa cümlesinin muhatabı bendenizim. Çünkü her yaşam kendi formatının mimarıdır ve etki bazlı her dış müdahale başkalarının yaşamlarını yaşamlarına bir kasıt ile monte edenlerin bilinçli ya da bilinçsiz giydirmesidir.
