İnanılmaz çirkinim,
Berbat görünüyorum,
İğrenç bir şeyim,
Tüy torbası deseniz,
Abartmazsınız.
Sıfır ayak bakımım,
Yetişemiyorum,
Tırnaklarıma,
Ne yapayım?
Kocaman antenlerim,
Yağ torbası bedenim,
Biraz kas istiyorum,
Ama nerede?
Yok işte bende.
Oburum,
Aralıksız yiyorum,
Tıkış tıkış,
Homur homurum.
Herşeye rağmen,
Tüm içtenliği ile,
Annem diyor ki:
Biriciğim,
Canım benim,
Bu dünyadaki en güzel,
İnan bana sensin.
Anne ya alemsin,
Ben ha!
Kim kaybetmiş de,
Ben bulmuşum!
Hayret yani güzel mişim,
Gözlerin bozulmuş anneciğim.
Anne işte,
Her anne gibi,
Bir numarayım gözünde.
Ve sonra koza vakti gelir…
Ömürden bir zaman,
Sıkışıktır mekan,
Ve çıkar orada.
Dünü,
Anneyi,
Yemeyi,
İçmeyi,
Unutmuş halde,
Dünyanın en güzel böceği.
Kanatlarını esnetir,
Ve pırrr,
Anne ilk çiğ tanesinde,
Yansıyınca görüntü,
Hatırlanır.