Bazı şeylerin kıymeti çok sonradan anlaşılır, bilirsiniz.
Ressamlar hayattayken sürünür, ölünce kıymetlenir.
Darağacında sallananlara o anda sahip çıkan olmaz.
Öldükten sonra ne kadar seveni varmış diye şaşarız.
Asan alçakları kimse hatırlamaz ama ya Menderes’i?
Tren garında donarak ölen Tolstoy’u tanır mısınız?
Kalacak evi ve parası olmadığı için sokakta yaşayan.
Kitapları şu anda bütün dünyada milyonlarca satıyor.
Bu örnekleri kişilerden olaylara kadar çoğaltabiliriz.
Mum dibini ışıtmazmış sözü bu durumu anlatır mı?
Bugün güneydoğumuzda yaşanan olayı düşünelim.
Bir polisimizin ifadesi ile ‘‘Hak ile Bâtılın Mücadelesi’’
Bunu idrâk edemeyen milyonlarca insanımız var.
Tıpkı Çanakkalenin geçil(e)mediği 1915’de ki gibi.
Daha sonrasında yaşanan mandacılık hikayeleri.
Mandacılığa karşı çıkılmış gibi mandacılığın kabulü.
Mandacılığa karşı çıkıyormuşum gibi yaz panpa(!!!)
Bugün güneydoğuda yaşananlar sonra anlaşılacak.
Güneydoğu halkının takındığı tavır anlaşılmadı.
Eğer aşağılık piyonların yanında yer alsalardı bugün.
AB ve BM’nin gözetimide sınırları çiziyor olacaktık.
Ogün Çanakkale’yi anlamayanlar yine sahnedeler.
Sanatçı veakademisyen bozuntularından tutun.
Gazeteci, siyasetçi, entelektüeline kadar yığınla.
Sırf hükümet karşıtlığının alçalttığı kademedeler.
Hükümeti eleştirmek için şehit sayısına sevinenler.
Birgün Esat ertesi gün Putin hayranlığına evrilenler.
Aşağılık terör örgütüne destekten çekinmeyenler.
Haysiyet, vatan, millet mefhumundan uzaklaşanlar.
Canlı bombaları bahane bilip hükümete saldıranlar.
Kursağında biriktirdiği salyaları akıtmayı bekleyenler.
Alçaklığınızı yıllar sonraki nesiller size hatırlatacak.
Sizin mandacı anlayışınız da filmlere konu olacak.
Güneydoğu halkının mandacılığa karşı çıkışı da.
Siz tam 100 senedir kesintisiz mandacısınız.
Ama o beğenmediğiniz güneydoğu halkı değil.
Bu oyunu bozmak Çanakkale’den 100 sene sonra;
Bu halka nasip oldu…
