"Sana Bu Şehirde Ekmek Yedirmem Uleen"
...
Memlekette öyle sorunlar var ki,
Sonraki öncekine rahmet okutuyor.
İşçi-İşveren münasebetleri en başlarda gelir.
Gizli bir rekabet içindeymiş gibi çalışılır.
İşveren işçisinden dert yanar,
İşçiye bir dokun bin aah işit.
Evlilikler gibidir işçi-işveren münasebeti.
İşe girip çalışmak da haktır işten ayrılmak da.
İşveren açısından da aynı haklar geçerlidir.
İşe alma hakkı olduğu gibi çıkartmak da hakkıdır.
Bir noktaya kadar sıkıntı yok :
Kazanılmış haklar belirlenip ödensin yeter.
Tazminat hakları, mesai ve maaş ödemeleri vs.
Bu hususlarda anlaşma sağlanamasa da yolu var.
Arabulucu da anlaşılmasa bile mahkemede çözülür.
Ancak kolay kolay sonuçlanmayacak bir mevzu var :
İşçi ayrılıyor veya işveren çıkartıyor, fark etmez.
İşveren her halükârda sisteme bir KOD yazıyor.
İçinde yüz kızartıcı suç ifade eden kodlar da var.
İşveren bu kodları hiçbir delil olmadan yazabiliyor.
Kaldırmayı da işçiye bırakıyor mevzuat hazretleri.
İşçi iş mi arayacak, mahkemeye mi verecek,
Yıllar sonra bu kodu kaldıracak da vay vay da vay.
Sistem dediğim SGK Bilgi sistemi.
İşçinin bilgilerini giren herkesin görebileceği kod.
İşsiz kalan işçi hâliyle iş aramaya başlayacak.
Başvuru yapılan işletmeler sakıncalı kodu görecek.
İşçiyi de kibarca gönderecek :
" biz sizi ararız,
personel müdürlüğümüz sizinle iletişime geçecek"
ve benzeri ifadeler ile geçiştirecek.
İşçi kardeşimiz de her an aranma ihtimali ile
Telefon başında heyecanla bekleyecek.
İşçinin iş bulmasını dahi engelleyebilecek,
Onu ekmeğinden edecek bu hak neden verilir ki..?
Bu mevzuatları işverenler mi hazırladı acaba..?
Ancak bu kadar yazabilirlerdi zaten.
Hele ki kötü niyetli işverenler için bulunmaz nimet(!)
Hakkını arayan, yeri geldiğinde itiraz eden,
İnsanca çalışma ortamı isteyen,
Maaş gecikmelerine tahammül edemeyen,
Mesaiye kalmışsa ücretini isteyen,
Hatta bu sebeple işten çıkan işçinin vay haline.
Yargısız İnfaz başlıyor.
Başlıktaki lafı söyleyen çok patron biliyorum.
İşçi çabalasın dursun iş bulacağım diye.
Hasb-el Kader bize ulaşacak,
İmkanı varsa hukuk yoluna başvuracak,
İmkanı yoksa eşin dostun eline mahkum olacak.
Kaderim buymuş deyip içine kapanacak.
Bir insanın kaderi ile bu kadar kolay oynanır mı..?
Hadi oynayan oynuyor da devlet niye izin verir..?
7 senedir bunun kaldırılması için çabalıyorum.
Diyalog kuruyoruz,
Dilekçeler yazıyoruz,
Eylemler yapıyoruz,
Basın açıklamaları yapıyoruz.
Sonunda biri bizi duymuş olmalı diye seviniyoruz.
Buruk bir sevinç ama olsun..
Yetmez ama evet modundayız.
Danıştay bir karar verdi :
Verilen bu kodları herkes göremeyecek.
KVKK'ya aykırılıktan dolayı.
Oysa o kadar çok şeye aykırı ki.
Bu konudaki mevzuatları hazırlayanlara sözüm:
Yargı kararı olmadan bu kodlar yazılamasın nokta...
SON
DAKİKA
