Ramazan Kolileri mi, İhtiyaç Tespiti mi?
Ünal TAYFUR
Ramazan ayı, yardımlaşmanın en çok görünür olduğu zamanlardan biridir. Zengin ile fakir arasındaki köprü, çoğu kez bir koliyle kurulur. İçinde şeker, yağ, pirinç, makarna, bulgur… Hepimizin bildiği standart ürünler. Ancak şu soruyu sormadan edemiyoruz: Bu koliler gerçekten ihtiyaç sahibinin ihtiyacını karşılıyor mu?
Bir aileyle sohbetimde öğrendim: evlerinde makarna, bulgur, yağ dolmuş. Ama tüp yok, elektrik kesik. Çocuğun defteri kalemi eksik. O zaman o koli, bir hayır değil, bir yük haline geliyor. İnsan çaresizlikten koliyi satıp elektrik faturasını ödemeyi düşünüyor. İşte burada yardımın maksadıyla sonucu arasındaki uçurum ortaya çıkıyor.
Yardım, ihtiyaç sahibinin gerçek ihtiyacına göre yapılmalı. Kimi zaman bir alışveriş çeki, kimi zaman bir fatura desteği, kimi zaman da bir çocuğun eğitim masrafı… Dayatılan standart paketler yerine, dinlemek ve tespit etmek en büyük hayırdır. Çünkü fakirin hakkı, zenginin gönlünden geçen değil; fakirin hayatında eksik olan şeydir.
Bir diğer mesele de gösteriş. Reklamla, kameralarla yapılan yardımlar, ihtiyaç sahibini rencide eder. Oysa Allah rızası için yapılan yardım sessizdir, tevazu ile yapılır. Gösterişten uzak, ihtiyaç sahibinin onurunu koruyan yardımlar toplumda huzuru artırır.
Ramazan, yardımlaşmanın zirvesi olabilir. Ama unutmayalım: fakir 11 ay boyunca da fakirdir. Yardım, sadece Ramazan’a has bir ibadet değil; sürekli bir sorumluluktur. Gerçek hayır, ihtiyaç sahibinin ihtiyacını doğru tespit edip ona göre destek olmaktır.
