Düşünceyi ifade etmenin illa bir yaptırımı olacak ise, bu, sadece teşekkür ve takdir olmalıdır. Esasen ne kadar kıymetli bir eylemdir, ifade etmek, hatta etmeyi düşünmek, zira fikir hangi yönce olursa olsun, kişinin en büyük varlığıdır ve ifade eden, paylaşmayı tercih ile, insanlığın ortak sermayesine katkıda bulunma yüceliğini göstermiş olmakla takdir ve teşekkürü sonuna kadar hak etmiş olmaktadır.
*
Eskilerden Kayseri'den unutamadığım yaşanmışlıklar: 1976 yılı (6 yaşındayım) rahmetli dedem ile sabah namazından sonra Barbaros camisinden eve dönerken kurşunlanmamız. Allah korudu isabet etmedi kurşunlar.
Bir zaman sonra Sarı Camiiden dönerker bir ihtiyarı çevirip Allah hangimiz diye soran üç zibidi...
80 ihtilâli öncesi gözümün önünde vurulan Ülkü derneğinden çıkan orta yaşta biri...
Ülkede böyle dönemler yaşandığını bilmeyen ve unutanlar için özellikle paylaşmak istedim.
*
Yaşamak ne güzel
Üşüdüğünde su,
Kırağıdır,
Isındığında,
Çiğ tanesi,
Ne güzeldir,
Ne güzel.
Çoğalınca taneler,
Tutunamaz inerler,
Göl olur yol bulur,
Akar ırmak seril serili,
Bukle bukle şelale,
Ne güzeldir,
Ne güzel.
Üşüdüğünde aşk,
Hüzün sarmalar,
Isındığında
Ocak tüter,
Ne güzeldir,
Ne güzel.
Çoğalınca,
Mangalda,
Közün kızılı,
Neşe pişer,
Kokusu,
Ne güzeldir,
Ne güzel.
Hep beraber,
Anca beraber,
Umut değirmeni,
Mutluluğa döner,
Sizler,
Kahkahaya doyarsınız,
Ne güzeldir,
Ne güzel.
Çoğalırsınız,
Gururlanır,
Gök,
Coşar yer.
Ne güzeldir yaşamak,
Ne güzel
Ey insan sen boş geç,
Onu bunu,
Yaşamana bak,
Bir arada,
Bir bağırda.
İmrenilesisin,
Ne güzelsin,
Ne güzel.
