Benimse ve yaşa dediği görüş ve hayat ile laf harici bağlantısı olmayanların, ot gibi yerden bittiği coğrafyaya Ortadoğu denilir. Nicesi nicesini yaşamadığı değerlerin süslü sunumu ile emeline eşek etmiştir burada.
*
İnsan en çok birlikte yamuk yaptığı kişiden sakınır. Mesela o iki yaptı ve yanındaki de bir yaptı ise, o ikiyi ifşa etmesin diye, onun birinin üstünü kapatır ve hatta onun rahat edeceği bir ortamı sağlamayı etki ve yetkisi var ise, üzerine vazife addeder.
*
Ben islamı kurtaracağım şarlatanlığı ile müslümanları sömürenlerden kurtulmadıkça, müslümanların burunları pislikten kurtulamaz. Böylelerin alametleri şu kadar ayandır ki: Sabah namazda onları göremezsiniz, ama camiler kapatılmasın feryatlarındadırlar. Yanında çalışanlara, insana yakışır bir hayat sürmesi için gereken ücreti vermezler, ama kendi gibilerin bulunduğu bir ortamda falan vakfa yüklü bir bağış yaparlar ve bunu da zekâtlarından düşerler.
*
Din ile ilgili en önemli sorun, dindarların dini maslahata dair nasihatları masal niyetine dinleyerek, derin dinlenme safahatına geçmeleridir. Bu sebeple nüfusunun çoğunluğunu müslümanların oluşturduğu yerlerde dindar çok, ama ayık halde din ile arz ı endam ediveren pek azdır.
*
Birinin vermek istemediği bir şeyi, bir punduna getirerek, kandırarak, hile hurda, katakulle, göz boyama, şirinlik, zorbalık v.s. ile alan, aldığı şeyi aldığı an değersizleştirecektir.
Sevdiğini söylediği kız ona, onda olanı sunmadıkça şiirler yazan, kafası bir dünya ortalıkta dolanan oğlan, alınca kızdan alacağını, ondan başkasını görmez gözleri ile karşı kaldırımı gözlemeye başlar ya işte bundandır.
