Yaşıtlarımdan biri, bir su kenarında mağarada tek başına yaşıyor, diğeri babasından varlıklı ve fakat intihar etti edecek, o kadar bunalmış, bir diğeri ise lüks bir ev, araba, iyi bir iş, ömür boyu harcasa bitiremeyeceği paraya sahip, karısı, kızı ve oğlundan yana dertli, huzuru yok...
Razı değilsek, nerede ve hangi hayatı yaşıyor olursak olalım, olamayacağımız tek şey; razı olunan olmak olacak.
Sonu yok emellerin...
Adalet de farklı işliyor hem. Ciğeri beş para etmez birinin cebi dolu diye önünde takla atıldığına şahit olduğumuz dünya bu dünya...
Gayret, tedbir ve son son tevekkül, herkes kendi imtihanını yaşıyor son son.
Kendinden razı olmayanların, razı olunanlardan olabileceklerini iddia eden tek bir din kelamı bile yok üstelik!
--
İnsan keser gibi olmayacak; keser hep kendine yontar.
Rende gibi de olmayacak, o ise, hep karşıya çalışır.
Bıçkı gibi olacak insan; bir alacak, bir verecek...
Bu dengeyi bozanın dengesi bozulur. Mailis Nalars Sarpust Yazıtları mö 3421
--
İnsan, kendi kendinin özgürlüğüne öyle bir kelepçe takar ki, o kelepçenin anahtarı kimse de yoktur, kendinde bile...
Bu kelepçe; itibardır!
İtibar için yaşayanlar, onun için ölür ve öldürürler.
O zarar görmesin diye her şeye razıdırlar ve o olsun diye civarlarındaki herkesin itibarsızlaşmasına da... Mailis Nalars Sarpust Yazıtları
--
Kadına şiddet bu topraklarda asla bitmez, zira malı biliyor erkek. Şarkı da diyor ki ya benimsin ya toprağın.
--
İçinden geçenlerden haberin olsaydı, içinden geçenlerden haberi olsun ister miydin?
--
Dıdısının dıdısını didikleme ile geçirdiği zaman, yaşamı ıskalayanlara teneşirde kapak oluyor son son.
--
Hukuk soyut olabilir; ama adalet somut olmak zorundadır.
--
İnsanların en çiği fikrince olmayanı dışlayan, yok sayan, onu zillette görmek isteyendir ki böylesine imkan vermek de insanlığa ihanettir. Mailis Nalars Sarpust Yazıtları
