Kur'an'ı Allah için değil, çıkarı için mevzu edenlerden İslam kurtulmadıkça, müslümanların üzerinden belalar eksik olmayacaktır.
Siyasetçisi, iş adamı, hocası, tanrısının sırtına binmiş, emeli yönüne dehliyor ise, elbette bunun bir bedeli olacaktır.
--
Karizmatik lideri kutsama ve ilkeyi betona gömme temayülü kabile insanının algı tarzıdır. Kutsalın sirayet etmesi olayı olay. Kutsallık kademe kademe sirayet ediyorsa, artık orada beyin bir halta yaramaz organ vasfını almış demektir. Ruhani varlıkların kudsiyeti kurumlara şahıslara ota böceğe alet edevata derken derken özü kaçmış inanç sürüyü güden çobanın kavalı olmuş bir bakarsınız.
--
Siyasilerden eğri laf zuhur etmiyor memlekette, burada bir mesele yok da işleri eğri oluyor niye ise. Mevki ve ünvanından kendine ve civarına nasip fışkırtmayan bir tek siyasi, kimse gösteremez ki bu böyle olduğu için bu nesilden de ümidim kalmadı. Çünkü hevesleri hep ya kurtarılmak ya da kurtarmak. Yani bu siyasiler gökten zembille inmiyor, bu topraklarda yetişiyorlar. Ahlak yitti, o bulunmadan da bir değişim söz konusu olamaz.
Derdi hocasının koyun cebinde cennete gitmek olan müslümanların önüne gelene eteklenmemesi zaten mümkün olmazdı, veya devlette bir köşeye kıvrılabilmek için 40 takla atandan ne beklenirdi ki
--
Dinden anlayanlar, sohbetine din bananlar, dindarlar çoğaldı, iman büzüldü, sindi, attalara süzüldü... Ya Rabb! Bize sade ve sadece iman nasip et.
İçinden iman sıyrılmış bir din algısı ile egemen olmanın faziletini, yırtınsanız insanların idrak kabülünde bir yere oturtamazsınız. Olsa olsa en fazla egemenliğiniz süresince abdestsiz namazı yaygınlaştırır, münafıklığı resmi "birinci" din olarak ilan etmek zorunda kalacağınız günlere adımlarsınız.
--
Rıza
Vicdan tutulması rızanın düşük yapmasıdır.
Felsefenin yaşamla kucaklaştığı nadirattan biri rıza mevzusudur.
Rıza, barışık olma halidir. Dış ile iç değil; bilakis iç ile iç.. Kabulü beyan eder. İnsanda milyonlarca duygu, -zıt, türdeş, benzer, farklı- milyonlarca yörünge akar. Birbirini kesenlerin birbirlerinden haz etmemesi iç anarşiye ve iç anarşi de dış bozgunlara neden olur.
Rıza ise esasta ucuz bir kelimedir kültürümüzde...
Tanrıya inanır. dilenci 'Tanrı rızası için' diye elini uzattığında cebindeki en küçük parayı verir, hiç vermediği de olur; ya rızada ya da inançta bir problem vardır. Vermemeyi tercih etmesi, vermesinden çok daha kuvvetli bir fiildir.
'Kızın rızası var mı? Var. Nereden çıkardın? Ben babasıyım, var diyorsam vardır!'
Rıza burada anonim şirkettir. Baba ve sair büyükler hisselerin çoğunluğunu ellerinde tutarlar.
Bütün tarihimiz bilmeye tahsisatlı, lakin bilgi mevcut en oynak terminolojiye sahip. Ak denildi, ak dedik, namus denildi namus dedik. Değerler, ilkeler tabiat halinden her geçen gün daha da uzaklaşıyor. Yaşam açısından olumlu olumsuz oldukça ciddi etkileri olan bu durumun yaşamı lezzetlendirmeye, kaliteleştirmeye matuf niyetler çoğu zaman realite ile çakışabiliyor.
Eski Ceza Kanununda töre saikiyle insan öldürmeye hafifletici neden uygulanıyordu. Törenin töre sahipleri üstündeki etkisi kabul ediliyor ve bir tarz meşrulaştırma desteği söz konusuydu. Yenisinde bu durum ortadan kaldırıldı. Yine Eski Ceza Kanununda kadının seksi meslek edinmesi olası bir cinsel saldırıda cezaya etki ediyordu. Yenisinde bu da kaldırıldı. Dün dindar için kanaat önderine kör bir itaat olağan iken bugün sorgulama akıl yürütme revaçta. Dün kabul edilen ekonomik sistemler bugün burna tutulmayabiliyor. Dün dünün hamalı kısaca. Bugün kendine ulaşan ile meşgul. Dünün kabulü bugün değişiyor. Bilgi tutarsız bir yörüngede hareket eden şartların ara sıkıştırmaları ile türeyen bir gaz gibi oldukça yarın da değişecek bugünün kabulleri.
Rıza hali bildiğine ve bilmediğine irade kurgulamaktır. İnsanın kendini bilmeye gayreti heyuladan ibaret olsa gerek. Bunun yerine şartları ile kaynaşıp önünde ama elinde olmayana dair cehdi ve elindeki ile uyumlu bir yaşamı idare edebilme iradesinin tezahürü yaşamı kolaylaştırır ve zevklendirir, aksi bir karmaşa ve bunaltı kaynağı olacaktır.
Sürü sürü doğup yığın yığın ölenler içinde bebekler, filozoflar, hakimler, diktatörler, doktorlar, caniler, artistler v.s bir ayrım yoktur. Ayrım, yaşamdaki beğeni ve rıza hali ile kendini ifade ediyor. Yaşam ve yaşadığından razı olma yaşamı anlamlandırmaya değil, daha çok sahibine anlam zenginliğine matuf bir tespittir. Bu da esasta başta söylenenden hali değildir.
Zira yok ve var nedir ki?
Razı olmadığı bir yaşamı yaşamak, rızası olmayan bir tercihe zorlanmak insan için en büyük talihsizliktir ve her suç temelde bir rıza paradoksu ilişiklidir.
Rıza kriminolojik açıdan derin bir analize muhtaç ve doğru bir bakış açısı ufuk açıcı olacaktır.
Not: Denemedir, dağınık evet, lakin böyle kalmasını istedim.
